Drie, twee, een.
Wat wil je nu doen?
Schommelen?
Door de buis kruipen?
Nou, veel opties hebben we niet meer.
Ik wil op de draaimolen. - Alweer?
Maar deze keer in m'n eentje.
Ik weet het niet, schatje. - Ik ben zes, ik ben geen baby meer.
Toe?
Klaar?
Kom hier. Ik neem Beertje wel.
Niks tegen mama zeggen. Anders krijg ik op m'n falie.
Ik zweer het.
Oké. Ga maar.
Hou je goed vast. - Doe ik.
Stop de draaimolen.
Emily, waar ben je?
Emily, waar ben je, schat?
Schatje?
Help me.
Is dat onze schattige tumor?
Wat worden ze snel groot.
Hoe wist je dat ik hier was? - Wat denk je?
Foreman. - Was beter geweest. Ik ben je gevolgd.
Misschien wil ik je wel niet bij mijn behandeling.
Ik ben nu even geen dokter, maar rots in de branding.
Ga dat maar buiten wezen.
Jij stoorde me ook vaak genoeg als ik alleen wou zijn. Dit had je te goed.
Ik zweer het, ik zal zwijgen.
Hier krijg ik vast nog spijt van, maar goed dan.
Wat doe je nu?
Mijn beste vriend heeft kanker. Laat me even.
Bovendien is het vakantie. Ik heb vrij.
Al wordt de natte-T-shirtwedstrijd vast een sof, als ik je zo zie.
House die vrij neemt, is een slecht teken.
Komt het einde der tijden omdat hij Wilson wil bijstaan?
Ja. Jij bent hier nieuw.
Een meisje van zes met een bloedneus en ademhalingsproblemen.
Een aangeboren AT-mutatie.
Emily heeft een unieke variant op beide ATM-genen.
De ziekte imiteert niet alle symptomen van AT.
Dr. Elizabeth Lawson, ontwikkelingsgenetica.
Ze kent de toestand van het kind door en door.
Elizabeth Lawson... Emily Lawson.
Ik ben hier als dokter, niet als moeder.
Een bloedneus komt vaak voor bij ataxia telangiectasia.
Het normale verloop...
Nee. AT-patiënten worden twintig, Emily is pas zes. Dit is iets anders.
Twee dagen geleden werkten haar longen normaal.
Hoofdletsel na een val.
Als het een simpele diagnose was, had ik jullie niet nodig.
Volgens Eric zijn jullie de besten.
Dat zijn we ook. Al gedacht aan de ziekte van Wegener?
De symptomen komen overeen.
Röntgenfoto's zijn te belastend. Ik maak haar klaar voor een MRI.
Ze weet alles van Emily af. Ze is een aanwinst.
Misschien ook niet, Eric.
Het is geen verzoek. Vraag haar mening.
De tumor tast gezond weefsel aan. Hij moet krimpen voor we 'm wegsnijden.
Ik wil liever weten hoe je dat precies wilt aanpakken.
We beginnen conservatief. Drie weken bestralen.
Als dat niet volstaat, doen we chemo... - En als dat niet volstaat, ben ik dood.
Je hebt ruim 75 procent kans dat bestralen volstaat.
Relax. We zijn nog op tijd.
Dan zou m'n thymus nog schoon zijn. Gelijktijdig bestralen en chemo.
Waarom je immuunsysteem onnodig belasten? Eerst gaan we bestralen...
Ik wil een second opinion.
Meen je dat? Jij hebt dit ook zo vaak aangeraden.
We zijn uitgepraat. Ik zoek wel een dokter met ballen.
Praat 's met hem, want dit is gênant. Een arts moet zijn ziekte waardig dragen.
Wilson heeft gelijk. - Mijn advies deugt.
Nee, wat die ballen betreft. Dat verklaart je kantoor.
Een draaimolen, we maakten lol. Moet jij ook 's proberen.
Lol? Zij is zes, jij niet. Ze heeft evenwichtsproblemen, dat weet je.
Dit is Emily's vader, Simon.
Hij was erbij toen de symptomen opdoken. - Ze had de hele week niks.
Dit kan ook 'n andere keer. - Hoeft niet. De patiënt is klaar.
Wakker worden, slaapkopje.
Van de cadeauwinkel. Ik weet dat je die leuk vindt.
Dank je wel. - Ze gaan nu een MRI van je maken.
Dat zijn magische, razend interessante plaatjes.
Het is toch magnetic resonance imaging?
We zijn vaak in het ziekenhuis.
B negen.
Raak, en ik verafschuw je.
Ik stop. - Heb ik je slagschip geraakt?
Nee, maar ik moet kotsen, denk ik.
Mooi. Nu je voldoende beneveld bent, waarom flipte je zo bij Kondo?
Angst? Ontkenning?
Jij kunt er niet bij als iemand denkt dat je het fout hebt.
Maar je flipt niet als je een second opinion wilt.
Komt ie: Kondo heeft gelijk. Je moet nu bestraald worden.
Knap, je hebt je haast twee uur aan je woord gehouden.
Hoe langer je wacht, hoe groter je vriend Tumy wordt.
Wil je leven? Klooi dan niet zo en doe er wat aan.
Prima idee.
Om te beginnen breng ik de vakantie maar in mijn eentje door.
Hoe voel je je, Emily? - Wel goed, denk ik.
Is er iets mis?
Ik deed maar alsof ik sliep. Vind je dat oneerlijk van me?
Dat is... - Dat doen mijn dochters ook.
Maar ze weten dat mama en papa alleen maar kibbelen omdat ze bezorgd zijn.
En wil jouw vrouw ook scheiden?
Nee, thuis is alles prima. Stilliggen nu, niet praten.
Wat vind je van de moeder? Ze noemt haar kind de patiënt.
Als mijn kinderen maar een beperkte tijd te leven hadden, weet ik niet...
Waar doet het pijn? - Ik wil papa. Waar is papa?
De circulatie in handen en voeten kwam weer op gang.
Primaire Raynaud? De kou in de MRI kan de trigger zijn.
Stress kan een factor zijn.
Ze is niet koudegevoelig en heeft geen problemen met de MRI.
Er zijn ook andere soorten stress. Ze hoorde u en uw man kibbelen.
Ze heeft al veel erger gehoord. Het is geen stress.
Secundaire Raynaud? Lupus past bij de symptomen.
Haar lymfklieren zijn niet gezwollen en er is geen immuunactivering.
Vergiftiging door zware metalen? - Ze zat maar even op die draaimolen.
Simon woont sinds kort in een oude flat.
Hij weet niet welk isolatiemateriaal of welke verf daar gebruikt is.
Hij is 'n goede vader, maar wat haar gezondheid betreft... Ik ga naar z'n flat.
Lupus past beter. - Sorry, maar ik ben haar moeder.
Je was hier toch als dokter?
De moeder geeft de dokter toestemming. Start met de chelatietherapie.
Ze is de moeder, dus behandelen we haar zoals elke andere moeder.
Hier vinden we vast flink wat aanknopingspunten.
Ze zei niks over een kelder vol gevaarlijke stoffen en medicijnen.
Zou ze Emily hier laten komen?
Ja. Heel vaak blijkbaar.
Ken je LEX-2? - Heb ik over gelezen.
Een experimenteel aminoglycoside, een antibioticum.
Het zou DNA-foutjes op het ATM-gen omzeilen.
Daarom geeft ze het Emily nog niet.
Iedereen die AT bestudeert, onderzoekt 't. - Hoe dan?
Zie je hier ergens laboratoriumratten?
Dat is de enige kooi die ik hier zie.
Ga weg, ik heb hoofdpijn.
We hoeven ook geen seks te hebben.
Soms is knuffelen en praten ook fijn.
Ik ga wel eerst.
Je wilt geen second opinion, je hebt er al vijf gehad.
Evans in Mercy, Shaw in County, Foster in Johns Hopkins.
Je krijgt telkens hetzelfde advies, dus ben je geschift.
Je wilt niet gewoon chemo.
Je wilt een dusdanig zware dosis dat je 33 procent kans hebt om dood te gaan.
Maar waarom heb je me dat niet gezegd? Omdat je wist dat ik je zou tegenhouden.
Dus heb je al iemand gevonden die zo gek of wanhopig is...
dat hij je een dodelijke dosis geeft.
Maar wie zou er nu zo stom zijn?
Ik denk dus dat jij die persoon bent.
Waar wou je precies zelfmoord plegen?
Van Foreman mag het vast niet hier.
Thuis. Ik heb materiaal opgespaard. Nee, niet doen.
Nu ben ik nog gezond. Dus is nu de kans dat ik 't overleef groter.
Statistisch gezien is deze behandeling even fataal als het thymoom.
Maar wel veel sneller.
Nancy Wells, baarmoederhalskanker, 70 procent overlevingskans.
Overleden op 6 november 1998. Ze was 64 jaar.
Bernie Jones, melanoom. 89 procent overlevingskans.
10 oktober 1999. Hij was 52.
John Taylor, schildklierkanker. 96 procent overlevingskans.
Ik had hem beloofd dat hij zou genezen.
Hij was acht jaar.
Ik wil niet langzaam in een ziekenhuisbed wegteren...
terwijl ze je aanstaren en liegen dat je er goed uitziet.
Ook al is die kans nog zo klein, het risico is mij te groot.
Je bent een idioot.
En de kans is groot dat je doodgaat.
We doen het bij mij thuis.
De enige factor die Emily's toestand veroorzaakt, heb jij haar gegeven.
Ik heb het middel getest. Dat doe ik al tien jaar.
Ze is je kind, geen proefkonijn.
Ik heb het eerst op mezelf uitgetest.
En ik heb geen enkele negatieve bijwerking vastgesteld.
Een test met één proefpersoon bewijst niks.
Infecties van de luchtwegen zie je vaak bij AT. Bij Emily kunnen ze fataal zijn.
LEX-2 wordt de komende vijf jaar nog niet goedgekeurd.
Maar Emily had de winter niet overleefd zonder.
Wat had ik dan moeten doen?
De FDA is er niet voor niks. Een studie aan Jackson...
Gaine publiceert volgende maand, ja. - Nu niet meer.
Zijn team heeft een verband met nierfalen ontdekt.
We gaan de schade vaststellen met een nierbiopsie.
Hopelijk is er nog wat aan te doen.
Op de domheid.
Ik ben nog niet klaar.
Op de spierpijn en krampen.
Op het gevoel dat je gewrichten uitgerukt en vervangen zijn door glasscherven.
Moet ik dit noteren? - Je maag zit vol gal.
Als je braakt, is het of ze een hete hamer door je slokdarm rammen.
Druipend bloed in je keel verstikt je met de smaak van verbrande kopermunten.
Ik ben oncoloog, ik weet... - Dan zouden we hier nu niet zitten.
Dag twee. Geen witte bloedcellen meer. Je systeem is zwak.
Je temperatuur stijgt sterk. Je huid voelt bloedheet en dan weer ijskoud aan.
Al je pijnreceptoren reageren gelijk.
Dan is lijden geen concept meer, maar je realiteit.
Je hallucineert, je droomt van de dood.
En dan begint de race. Krabbelt je lichaam tijdig overeind...
voor het vijandige organisme en de parasieten je opeisen?
Als je wint, leef je. Als je verliest, sterf je.
Zo, wat doen we hier eigenlijk, Wilson?
De eerste nier ziet er goed uit. Een biopt uit de tweede dan maar.
Je doet het geweldig. Dapper als altijd.
Gaaf, hè? Wil je het ook 's proberen?
Wat is er? - Pijn in mijn borstkas.
Beslist niet de nieren.
Dit smaakt nog even lekker als je het weer opboert.
Als het fout gaat, moet je weten...
Als je nu gaat zeggen dat je stiekem op me valt, dat denkt iedereen toch al.
Ik waardeer het heel erg dat je zo'n groot risico neemt.
Je pompt thuis een mens vol dodelijke stoffen.
Als ik sterf, zal je reclasseringsambtenaar niet blij zijn.
Dat loopt wel los. - Fijn dat iemand optimistisch is.
Ik niet. Ik weet al een paar plekjes waar ik je lijk kan dumpen.
Ik vond Trinity Park altijd mooi.
Dat ligt wel handig bij het meer.
Nu al spierkrampen? - Nee, dat is nog niks.
Goed nieuws. De meeste mensen hebben hier twee zakken voor nodig.
Je ligt flink voor op schema.
Je vindt het stom. - Dat houdt jou ook nooit tegen.
Ik dacht gewoon altijd...
dat mijn vrouw en kinderen voor me zouden zorgen als ik oud en ziek was.
Houden je liefhebbende vrouw en kinderen de stekker vast in dat scenario?
Of beduimelen ze je testament al?
Ik sta er in, toch?
Je hebt hier alles wat je nodig hebt.
En ik ook.
Pijnstiller.
Industriële sterkte. Niveau: fantastisch.
We zijn met vakantie.
Wat lekker.
De nieren werken. Dit is geen neveneffect van LEX-2.
Ze is vatbaar voor infecties. Pneumonie?
Geen hoest, rillingen of zweten. - Embolie?
Waar komt de prop dan vandaan?
Een kneuzing van de val. Een diepe ader is geraakt en vormt een prop.
Een brok stroomt naar haar longen. - Ze moet heparine krijgen.
Volgende keer krijgt ze een hartaanval of beroerte.
Wat is er? Is het Emily? - Min of meer.
Dat kun je niet maken.
Ze gaat naar Mercy. Jullie maken het alleen erger.
We hebben samen de voogdij. - Jij hebt tests op haar gedaan.
Anders was ze nu dood. - Hou op.
Jullie dochter verdient beter.
Rustig maar, liefje. - Mama en ik praten alleen maar.
Zullen we snoep halen?
We denken dat er een prop in haar longen zit. Als u nu gaat, kan ze sterven.
Vanwege de AT? - Door die val van de molen.
Zullen we elkaar de schuld niet meer geven en juist handelen?
Wou je die twee echt vergelijken?
Jij gaf haar twee minuten lol. Ik wou haar leven redden.
Hoe heet haar beste vriendin of favoriete juf? Waarom moet ze je knuffel niet?
Ze heeft al de hele maand nachtmerries over pinguïns.
Welke bloedgroep heeft ze?
Resusfactor? Immunoglobineniveau? - Mij een zorg, dat zijn getallen.
En de variant in de intergenetische plaats van de E14/ATM-promotor?
Want daaraan gaat onze dochter dood.
Tenzij ik die weer aan de praat krijg.
Maak haar gewoon beter.
U ziet er niet zo goed uit, meneer.
Hoe kom je hier...
Hoe kom je hier binnen? - Via de deur. Bent u ziek of zo?
Waar is House? Waar zijn je ouders?
Ik ken jou wel. Jij woont hier in het gebouw, hè?
Hoe heet je? - Weet u dat niet meer?
U zei dat ik weer naar huis zou gaan.
Het was mijn schuld niet, zei u.
Dat was het ook niet, John.
Waarom ben ik dood als ik niks fout heb gedaan?
Ik weet het niet.
Ik had... Ik had dit niet mogen doen.
Ben ik dood?
Nog niet.
Zo voel je je alleen maar.
Gaat het wel? Afgezien van de pijn, het braken, de diarree en de krampen?
Ik heb zes maanden research gedaan.
Ik was zo geconcentreerd dat ik twee dagen niet gegeten heb.
Je verliest makkelijk het belangrijkste uit het oog.
Ik niet. Het is balen dat ik de foute knuffel kocht, maar...
Goed nieuws. Emily's longen zijn schoon. Geen prop.
Maar we weten nog niet wat ze heeft.
Haar lever is erbij betrokken. Haar ogen zijn geel.
Haar lever begeeft het.
De leverader blokkeert de bloedtoevoer. - Polycythemia vera?
De bloedwaarden zijn normaal. Een bindweefselziekte?
Stel dat... Stel dat dit gewoon het eindresultaat van haar aandoening is.
Ze is uniek. Eén verknipt gen van elk van ons verwijderd.
We houden ons aan de procedure. - Ik hoor hier niet te zijn.
Wat zien we over het hoofd? - De ziekte van Lyme, vergevorderd?
Hadden we gezien. - Vergevorderd niet.
Dan zit het in haar organen. Alles past, behalve de bloedneus.
Waarom dan nu die aanval? Wat is er veranderd?
Elizabeth is veranderd. Ze geeft Emily geen LEX-2 meer.
Die aminoglycoside hield de ziekte van Lyme in bedwang.
Ze moet amoxicilline krijgen.
Je hebt gelogen. Het is niet lekker als je het opboert.
Ik heb er nog een. Je ziet er goed uit.
Hoeveel witte bloedplaatjes?
Gezakt tot 1000, en het aantal daalt nog.
Ik heb meer morfine nodig. - Die is op.
Je gebruikt al acht uur mijn persoonlijke voorraad pijnstillers.
Heb je genoeg voor ons allebei?
Ik heb hier genoeg voor wel tien man.
Denk erom, ze zijn een cadeau. Ze uitkotsen is grof.
Dat heb ik geleerd toen je me die kandelaars gaf.
We denken aan de ziekte van Lyme. - Dat had ik wel gemerkt.
Niet als de LEX-2 die onderdrukte.
We wonen in de stad, hebben geen dieren. Ze komt niet in het bos.
Toch wel. Met papa.
Ik had het moeten zeggen, maar ik weet wat je denkt.
Ik ging met mijn pa jagen. Dat wou ik met Emily delen.
We hebben alleen foto's gemaakt. Niet boos zijn.
We gaan wel even weg.
We kunnen haar niet overal tegen beschermen.
Een lumbaalpunctie om het te bevestigen?
Een lens verloren?
Ik ga naar de plee.
Het zijn niet voor niks luiers voor volwassenen. Gebruik ze.
Heb ik gedaan. Jij verschoont me niet. - Ik ben arts.
Laat me met rust.
Dit is belachelijk. Ik ben een zielenpoot.
Een oncoloog met kanker. Ik kon aan zoveel doodgaan.
Het universum geeft me de middelvinger.
Het universum geeft er niks om. - Waarom ik?
Ik vertel patiënten altijd zich niet te kwellen. Er is geen antwoord.
Een goede raad. - Een wrede raad.
Ze proberen er de zin van in te zien, en ik zeg: Laat ook maar.
Ik had meer zoals jij moeten leven.
Was ik maar een manipulatieve, egocentrische, narcistische eikel...
die alles en iedereen in zijn leven verziekt.
Dan had je nog altijd kanker. - Maar dan zou ik het verdienen.
Komen mijn ouders weer bij elkaar?
Geen idee. Ze houden vast wel van elkaar, maar...
Ze kibbelen alleen over mij. - Omdat ze zoveel van je houden.
Dan komen ze misschien weer samen als ik doodga.
Emily, wat is er? - Ik kan mijn arm niet bewegen.
Hou je armen in de lucht.
Wat heeft ze? - Een beroerte.
Verhoogde hartslag, witte bloedcellen 500. Je moet naar het ziekenhuis.
Ik heb het nodige materiaal niet.
Nee. Of het nu lukt of niet. Dat was de afspraak.
Toen er nog een kans bestond. Dit kun je niet winnen.
Ik wil liever hier sterven. Niet in een ziekenauto.
Niet in het ziekenhuis. Alsjeblieft.
Dat kun je me niet aandoen.
Beloof me dat je me dat niet aandoet.
Beloof het.
Goed, ik beloof het.
Beroerte, geblokkeerde leverader...
bloed ophoesten, moeilijk ademen, Raynaud.
Net een longembolie, maar dat hebben we al uitgesloten.
Wat reageert als een prop? - Schimmelinfectie.
Geen spoor van bacteriën of schimmels. House al gebeld?
Neemt niet op. - Reageert niet.
We staan er alleen voor. Bruikbare theorieën, graag.
AT-patiënten krijgen vaak hematologische kwaadaardige tumoren.
Kanker die in drie dagen tijd opduikt en haar doodt?
Geen kanker. Maar een tumor reageert als een prop. Een arterieel myxoom.
Een primaire harttumor.
De schommelbeweging van het myxoom blokkeerde de bloedstroom.
De zo geblokkeerde leverader veroorzaakte leverfalen.
De geringe uitstroom veroorzaakte Raynaud en de beroerte.
Door stukjes tumor in de longen ademde ze moeilijk en hoestte ze bloed op.
We snijden de tumor weg. Hopelijk is hij goedaardig.
Je ziet er echt beroerd uit.
Ik heb last van verkoudheid.
Zeven tot tien dagen laten ontzwellen. Een nieuwe scan en de operatie regelen.
Ik herinner me dat ik een paar dingen tegen je gezegd heb.
Je kletste veel. Toen je je angst voor dolfijnen bekende, heb ik afgehaakt.
Kan de bromance wat minder? M'n been doet ontzettend pijn.
Nog een laatste gunst.
Dit keer zou ik de badkamer graag ook echt halen.
Je had toch Vicodin zat? - Iedereen liegt weleens.
Hoe ik me voelde, zo voel jij je dus meestal?
Het is niet leuk om jou te zijn, hè? - Ik heb dan weer geen kanker.
De tumor was goedaardig. - Hij is helemaal weg.
Ben ik nu niet ziek meer?
Dat is het niet, liefje.
De tumor veroorzaakte je genetische aandoening niet.
Je bent nog altijd ziek.
Maar dat heeft ons nog nooit tegengehouden, hè?
Wat wil je doen als je hier weg mag?
Het aquarium al gezien? Gaaf, hoor. - Gaan we daarheen, papa?
Zeker weten. - Mag ik mee?
Mag ze met ons mee?
Dat hoeft mama toch niet te vragen.
Tot de lunch dan.